نسبت‌دادن‌مكر‌و حیله به خدا در قرآن به چه معناست؟

امام رضاعلیه السلام مى ‌فرماید: مكر خداوند همان كیفر او به اهل مكر است، بگذریم كه بر خلاف اصطلاح ما مكر را به معناى حیله مى ‌دانیم، مكر به معناى تدبیر است و تدبیر مى ‌تواند خوب باشد و مى‌ تواند بد باشد و لذا مى ‌فرماید: «و لایحیق المكر السىّ‌ء الاّ بأهله»(73) یعنى تدبیر به جز تدبیر كننده ‌اش را در بر نمى‌ گیرد، بنابراین معناى «و اللّه خیر الماكرین»(آل‌عمران، 54 ؛ انفال 30) آن است كه خداوند بهترین تدبیر كننده است و امّا این‌كه چگونه مكر انسان به خودش ضربه مى ‌زند.
به یك مثال توجه كنید:
اگر پزشكى به بیمارش دارو داد و بیمار مصرف نكرد و به دروغ گفت: مصرف كرده ‌ام، او در حقیقت خود را فریب داده و به خود خدعه كرده است. «یخادعون اللّه والّذین آمنوا و ما یخدعون الاّ أنفسهم و ما یشعرون»(بقره، 9.)

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.