حضرت زهرا (سلام الله علیها)، دوران زندگی

حضرت زهرا(س) مادر یازده امام معصوم(ع)، دختر نبوت(ص) و همسر ولایت(ع) است. خداوند متعال در سالروز تولد حضرت زهرا(س) یک نعمت دیگری به جمهوری اسلامی عطا نمود و آن، تولد حضرت امام (ره) بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران بود. این عید بزرگ را به همه شما تبریک عرض می‌کنم.

معمولا کسانی که می‌خواهند از دنیا بروند شهادتین را می‌گویند: «أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ الله» ولی حضرت امام (ره) علاوه بر این می‌فرماید: ما مفتخریم. نه تنها گواهی می‌دهم بلکه افتخار می‌کنم که مصحف فاطمه از ما است. مصحف فاطمه نام کتابی است مربوط به حضرت زهرا(س) که علم غیب در آن است. وقتی از امام معصوم(س) سؤالی می‌شد، حضرت به کتاب فاطمه(س) مراجعه می‌کرد و می‌فرمود: در آینده چه می‌شود؟!

ما مفتخریم که زهرا(س) از ما است. ما مفتخریم که جمهوری اسلامی ایران در سایه اهل بیت(ع) است. «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ» در این روز عید من هم باید بحث جدیدی داشته باشم. فاطمه زهرا(س) در چند جای قرآن مطرح شده است. یکجا وقتی پیغمبر(ص) می‌خواستند به کفار نفرین کنند، فاطمه زهرا(س) را با خود بردند تا آن حضرت آمین بگویند. (آیه مباهله)، وقتی سوره «هَلْ أَتى‌» آیه: «وَ یُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‌ حُبِّهِ مِسْکیناً وَ یَتیماً وَ أَسیراً» (دهر/8) نازل شد، در‌شأن حضرت زهرا(س) و خانواده او بود. در آیه اهل بیت: «وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً» (احزاب/33) این آیه در‌ شأن اهل بیت(علیهم السلام) است. زهرا(س) در قرآن می‌درخشد. یکجا هم که از همه جا بیشتر می‌درخشد در سوره «کوثر» است. من در سفر حج یکی از علما را دیدم. به من گفتند: شما فکر کرده‌اید که همه کلمات سوره کوثر استثنایی هستند؟! گفتم: یعنی چه؟! گفتند: کلماتی که در سوره کوثر بکار رفته، در هیچ سوره دیگری به کار نرفته است. کلمه «إِنَّا أَعْطَیْناکَ» (کوثر/1) در هیچ جای قرآن به جز در این سوره نیامده است. بعضی کلمات در قرآن خیلی تکرار شده‌اند. مثل کلمه «الله» که بیش از هزار بار در قرآن آمده است. کلماتی مثل: عظیم، کریم، رب و… نیز صدها بار تکرار شده‌اند. کلمه «دنیا» 115 باز در قرآن آمده است. کلمه «آخره» نیز 115 باز تکرار شده است. کلمه «عُسْر» 12 بار و کلمه «یُسْر» 36 بار. کلمه «ملائکه» همان مقدار در قرآن آمده که کلمه «شیاطین» در قرآن تکرار شده است. کلمه «نور» به اندازه کلمه «ظلمات» در قرآن آمده است. این تکرار‌ها همه‌شان کد دارند و نیز دارای حکمت هستند. و این یک معجزه است که در 23 سال بعثت پیامبر اسلام(ص) تعداد کلمات منزل بر آن حضرت مشخص و دارای حکمت باشد. در فرازها و نشیب‌ها، در جنگ‌ها و حوادث بر پیامبر قرآن نازل شد. وقتی این قرآن را بررسی می‌کنیم می‌بینیم که همه کلمات آن یک کدی دارد و همه این شماره‌ها حکیمانه است. هیچ استاد دانشگاه و پرفسوری و هیچ آیت اللهی نمی‌تواند بگوید که من در این درس که دادم 16 بار گفتم: تو، فلان بار گفتم:… پیامبر اکرم(ص) 23 سال صحبت کرد بعد فهمیده می‌شود که تمام کلماتش حساب و کتاب دارد. فرمول دارد.

سوره کوثر که مربوط به حضرت زهرا(س) است استثنایی است. خود حضرت فاطمه(س) نیز استثنایی است. فاطمه از ماده «فَطَمَ» است. فطم یعنی دور جدا، ما نمی‌توانیم او را درک کنیم. حدیث داریم: علت اینکه به حضرت زهرا(س) فاطمه می‌گویند این است که: فکر مردم از شناخت او دور است. ما نمی‌توانیم او را بشناسیم. در جای دیگری داریم: اینکه به فاطمه(س) فاطمه می‌گویند چون یاران مخلص آن حضرت از دوزخ دور هستند. اصلا تولد زهرا(س) با سلام و صلوات خاصی بود. آن اسپرم و تک سلولی که قرار بود فاطمه با آن درست شود از غذاهای این دنیا نبود. سیبی بود که به پیغمبر(ص) عرضه شد و آن سیب مال این دنیا نبود. پیغمبر(ص) دست زهرا(س) را بو می‌کرد و می‌فرمود: من هر وقت هوای بهشت می‌کنم دست تو را بو می‌کنم. دست تو بوی بهشت می‌دهد. خداوند متعال وقتی می‌خواهد فاطمه(س) را به پیغمبر(ص) بدهد به او می‌فرماید: چهل روز از مردم جدا شو! تمام این چهل روز شبها را تا صبح عبادت کن و روزها را روزه بگیر! چه خبر است؟! می‌خواهم به تو زهرا(س) بدهم. اینها جلال و جبروت است. زن معمولی وقتی می‌خواهد بیرون برود با اتوبوس یا تاکسی می‌رود اما عروس را با چند ماشین و سلام و صلوات و… می‌برند. عبادات هم همینطور هستند. همه عبادات نازل شده‌اند، اما نماز را پیامبر(ص) از معراج آورد، یعنی همه آمدند اما نماز را آوردند. این اهمیت نماز را نشان می‌دهد. و جالب اینجاست که پیغمبر(ص) یکجا فرمودند: نماز نور چشم من است و در جای دیگر فرمودند: فاطمه(س) نور چشم من است. رابطه بین زهرا(س) و نماز چیست؟! «زَهَرَ» یعنی درخشید. فاطمه زهرا سر نماز چنان می‌درخشید که فرشته‌ها را متعجب می‌نمود. و خداوند فرمود: «یَا مَلَائِکَتِی انْظُرُوا إِلَى أَمَتِی فَاطِمَهَ سَیِّدَهِ إِمَائِی» (بحارالأنوار/ج‌43/ص‌172)‌ ای فرشتگان من! ببینید زهرا چگونه نماز می‌خواند! به جایی می‌رسد که خداوند به او افتخار می‌کند.

فاطمه یعنی زن جدا. سوره‌اش هم سوره جدایی است. «إِنَّا أَعْطَیْناکَ» هیچ جای قرآن نیست. «کوثر» هیچ جای قرآن نیست. «فَصَلِّ لِرَبِّکَ» هیچ جای قرآن نیست. «وَ انْحَرْ» در هیچ جای قرآن نیست. «إِنَّ شانِئَکَ» هیچ جای قرآن نیست. «هُوَ الْأَبْتَرُ» هم در هیچ جای قرآن نیست. خانه سوره کوثر تمام مصالحش آجرهایش استثنایی هستند. کلماتش منحصر به فرد است. «إِنَّا أَعْطَیْناکَ» عطا یعنی هدیه. زهرا(س) هدیه است. اصلا بچه هدیه است. و جالب این است که وقتی می‌فرماید: « به هرکه بخواهیم دختر می‌دهیم و به هرکه بخواهیم پسر می‌دهیم. » دختر را جلوتر از پسر آورده است. «لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ یَخْلُقُ ما یَشاءُ یَهَبُ لِمَنْ یَشاءُ إِناثاً وَ یَهَبُ لِمَنْ یَشاءُ الذُّکُورَ» (شورى/49) در هدیه نام دختر را جلوتر آورده است.

«کوثر» از «کثیر» می‌آید. کثیر یعنی زیاد. ما به تو خیلی چیزها داده‌ایم. بعضی‌ها قدر فرزندان خوب خود را نمی‌د انند و ناشکری می‌کنند. بچه خوب کوثر است. خدا می‌فرماید: ما به تو کوثر دادیم. معلوم می‌شود که کوثر پول نیست. کوثر خانه و ماشین و تلفن نیست. «کوثر» اولاد خوب است. اولاد خوب کسی است که وقتی مردم او را دیدند، بگویند: خدا پدرت را بیامرزد. یادگار خیری باشد. تمام عباداتی که فرزندان انجام می‌دهند برای پدر و مادرانشان هم نوشته می‌شود. بعضی‌ها می‌گویند: « کوثر» یعنی قرآن و دین. بله اینها هم کوثر هستند اما در اصل فاطمه « کوثر» است. دشمنان به پیغمبر(ص) می‌گفتند: ابتر. «ابتر» یعنی بی عقبه، چون می‌گفتند: پیغمبر(ص) که پسر ندارد. دختر را هم به حساب نمی‌آوردند، پیغمبر(ص) وقتی از دنیا برود چراغش خاموش می‌شود و ابتر می‌شود. قرآن می‌فرماید: آنها عقبه ندارند و ابترند ما به تو کوثر داده‌ایم. «إِنَّ شانِئَکَ هُوَ الْأَبْتَرُ» (کوثر/3) دشمن تو خودش بی عقبه است. همین یک دختر برکتی خواهد داشت و فرزندانش بسیار خواهند بود و اگر الآن بگوییم سیدها دستشان را بالا ببرند، تعدادشان بسیار زیاد خواهند بود. حتی آنهایی هم که مادرشان سید است سید محسوب می‌شوند. من غصه می‌خورم برای سیدهایی که قدر خودشان را نمی‌دانند. امضا می‌کنند ولی کلمه« سید» را نمی‌نویسند! افتخار کنید که فرزند فاطمه زهرا(س) هستید. چرا نمک به حرامی می‌کنید!؟ آدم فرزند زهرا(س) باشد و نگوید؟!

حالا که خدا به تو کوثر داده پس «فَصَلِّ» نماز بخوان، این «فـَ» فاء نتیجه است. نتیجه این خیر کثیر این است که نماز بخوانی، بهترین عبادت و بهترین تشکر، خواندن نماز است. نماز خالی هم نه! «وَ انْحَرْ» شتر قربانی کن، میش و گوسفند نه! عیب است. کسی که میلیاردر است که خرما صدقه نمی‌دهد. باید صدها دانشجو را سر و سامان دهد. کسی که کوثر دارد باید شتر قربانی کند. اسلام عبادتش هم همراه با مستضعفین است. می‌فرماید: وقتی روز عید قربان، نماز عید می‌خوانی گوشت قربانی هم بده. عید فطر که نماز می‌خوانی سه کیلو باید فطریه بدهی. نماز و زکات مثل دو گوشواره هستند که در 28 جای قرآن با هم آمده‌اند. هیچ زنی با یک گوشواره به جایی نمی‌رود. نماز و زکات همیشه با هم هستند. اصلا نه تنها با هم هستند بلکه در داخل هم هستند، چون امیرالمؤمنین علی(ع) در نمازش به فقیر انگشترش را داد. نماز و زکات با هم ادغام شده‌اند. این ایام روز مادر و روز زن و… است.

مقداری هم راجع به زندگی حضرت زهرا(س) صحبت کنیم: برای زهرا(س) خواستگاران زیادی می‌آمدند. خیلی هم پولدار بودند. یکی از خواستگاران آن حضرت به او (حضرت رسول) گفت: اگر زهرا(س) را به ازدواج من درآوری صد شتر می‌دهم با بار، بارش هم پارچه اعلای مصری است. به همراه ده هزار دینار طلا (که هر دینار یک مثقال است) فاطمه(س) فرمودند: نه! همچین انسانی می‌تواند مادر حسین(ع) شود. شاید دلیل اینکه به خدیجه(س) زهرا(س) را دادند این باشد که خدیجه(س) از تمام ثروتش برای اسلام گذشت. خدیجه عجب زنی بود! تجارت می‌کرد و خیلی پولدار بود. تمام اموالش را برای اسلام داد. فقط فرمود: یا رسول الله(ص) تنها یک تقاضا دارم و آن این است که وقت مردنم عبایت را کفن من قرار بده. همه اموالش را در راه خدا داد و در عوض کوثر عطایش شد. عجب معامله خوبی! چه داد و چه گرفت!! دنیا را داد و کوثر گرفت. اما حالا چطور؟! این همه برای دخترها مهریه تعیین می‌کنند!! مگر ارزش دختر به دلار و سکه است؟! دامادی انتخاب کنید که دارای کمال باشد نه اینکه فقط از نظر مادی پولدار باشد. در انتخاب همسر دقت کنید. بیایید تا ازدواج را آسان کنیم. به پسری دختر بدهیم که باسواد باشد عوض بالا بردن مهریه. باکمال باشد. انقلابی باشد. روشنفکر باشد. متدین باشد. خوش زبان باشد. فاطمه زهرا(س) علی(ع) را انتخاب کرد.

یکی دیگر از خصوصیات حضرت زهرا(س) نوع دعاهای آن حضرت(س) بود.

امام حسین(ع) فرمودند: یک شب مادرم تا صبح به مردم دعا می‌کرد. گفتم: چرا خودت را دعا نکردی؟ فرمود: «الْجَارُ ثُمَّ الدَّارُ» (علل‌الشرائع/ج‌1/ص‌181) اول همسایه بعد خانه (خود) حرف تازه من این است که: حضرت زهرا(س) به چه کسانی دعا می‌کرده است؟ آخر زهرا(س) که طرفداری نداشته است. بعد از پیامبر اسلام(ص) فقط چند نفر با علی(ع) بودند. همه در جهت دیگری رفتند. در تشییع جنازه حضرت زهرا(س) فقط به چند نفر بودند! آخر او به چه کسانی دعا می‌کرد؟!! به همان مردمی که غدیر خم را فراموش کردند دعا می‌کرد! البته ممکن است آن دانه درشت‌ها را کنار می‌گذاشت. کسانی که با غرض و مرض کارهایی می‌کردند، به او سیلی زدند!! سینه‌اش را شکستند. فدکش را غصب کردند. و او را شهید کردند. آنها حسابشان جداست.

حضرت فرمود: مرا شبانه تشییع کنید تا آنها حاضر نشوند. خیلی از مردم ناآگاه هستند. خیلی بزرگ بود روح حضرت زهرا(س). نقل می‌کنند یکبار حضرت زهرا خیلی گریه کرد، وقتی علتش را پرسیدند، فرمود: من برای شیعیان خودم و فرزندانم دعا می‌کنم و گریه می‌کنم.

وقتی جبرییل نازل می‌شد به پیامبر(ص) می‌فرمود: خداوند به فاطمه(س) سلام رسانده! این مقام والایی است.

بعضی از ما رشد می‌کنیم و بعضی دیگر سقوط. یکجا می‌گوید: «فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ» (بقره/16) یعنی سودی نکردند. یکجا می‌گوید: سود که نداشت هیچی! اصلاً بد معامله‌ای بود: «بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ» (بقره/90)، یکجا می‌گوید: اصلاً سرمایه آب شد: «لَفی‌ خُسْرٍ» (عصر/2)، یکجا می‌گوید: خیلی آبروریزی شد: «الْخُسْرانُ الْمُبینُ» (حج/11) یعنی خسارت خیلی آشکار بود. در جای دیگر می‌فرماید: «الْأَخْسَرینَ» (انبیاء/70) از همه خسارتش بیشتر بود. عجب!! امیر المؤمنین. حضرت علی(ع) فرمودند: «الدُّنْیَا سُوقُ الخُسْران» (غررالحکم/ص‌142) دنیا بازار است. در بازار، بعضی سود می‌کنند و بعضی ضرر. آن کسانی که اخلاص دارند برنده‌اند. اسکناس‌ها را دیده‌اید؟! در هر اسکناس یک نخ باریک وجود دارد. آن نخ به اسکناس اعتبار می‌دهد. در کارها اگر نخ اخلاص باشد آن کارها ارزش دارند وگرنه به هیچ دردی نمی‌خورند. روز قیامت یکدفعه می‌گویند: کل این 70 سال عمر تو به درد نمی‌خورد. آنجا دیگر از ما کاری ساخته نیست، «الْخُسْرانُ الْمُبینُ» است. پناه می‌برم به خدا. «قُلْ هَلْ نُنَبِّئُکُمْ بِالْأَخْسَرینَ أَعْمالاً» (کهف/103) به شما بگویم: اخسر چه کسی است؟! (اخسر: خسارت زیاد) به شما بگویم: از همه بدبدخت‌تر چه کسی است؟! «الَّذینَ ضَلَّ سَعْیُهُمْ فِی الْحَیاهِ الدُّنْیا وَ هُمْ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یُحْسِنُونَ صُنْعاً» (کهف/104) عمرش، پولش، جوانی‌اش، استعداد و هوشش رفت و خیال می‌کرد کارهایش خوب است!

از فاطمه زهرا(س) برایتان بگویم. از ایثار فاطمه برایتان بگویم. آن حضرت پیراهن عروسی‌اش را همان شب عروسی بخشید! در قرآن می‌خوانیم: برای بعضی اعمال دو برابر پاداش می‌دهیم: «ضِعْف»،  برای بعضی چند برابر «اَضْعاف»، «فَیُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً کَثیرَهً» (بقره/245) برای بعضی دیگر ده برابر: «فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها» (انعام/160) در جای دیگر می فرماید: هفتصد برابر! این یعنی چه؟ پیداست که چه کاری در چه وقتی پاداش بیشتری دارد. حضرت زهرا(س) در شب عروسی پیراهن عروسی‌اش را بخشید. ما می‌گوییم: آدم یکبار ازدواج می‌کند، یکبار عروس می‌شود. در مورد لباس عروسی می‌شود خیلی کارها انجام داد. می‌شود مشکل چندین هزار تازه عروس را حل نمود. عروس بعد از عروسی لباس عروسی‌اش را به عروس بعدی هدیه کند. اما عروس بعد از عروسی لباس را آویزان می‌کند! آن وقت دخترها می‌خواهند عروسی کنند و پیراهن عروسی گران است. با انجام این کار، یکی از مشکلات اجتماعی حل می‌شود. باید از حضرت زهرا(س) یاد گرفت. می‌شود این کارها را انجام داد. دختر من می‌گفت: تا به حال 9 نفر (عروس) پیراهن عروسی مرا پوشیده‌اند. الحمدلله. مگر سعادت یک زن به آویزان کردن لباسش است؟!

مطلبی هم در مورد شب عروسی حضرت زهرا(س) بگویم: شب عروسی حضرت زهرا(س) صد نفر از منافقین کذایی گفتند: امشب علی(ع) میهمانی است. صد نفری برویم تا غذایشان کم بیاید و در شب عروسی، عروس و داماد خجالت بکشند! رفتند و غذا هم خوردند. اما خداوند متعال لطف کرد و آن غذا برکتی پیدا نمود که هرچه کشیدند کم نیامد. آن منافقین هم همان شب ایمان آوردند (مثل قضیه ساحران فرعون) آمدند آبروریزی کنند و بعد هم ایـمان آوردند.

آقایان! خواهش می‌کنم شما را به آبروی حضرت زهرا(س) اینقدر خرج نتراشید. در مملکت ما جاهایی است که وقتی کسی می‌میرد، صاحب عزا باید تا چند روز شام و ناهار بدهد! صاحب عزا دو داغ می‌بیند و مرده نیز زجر می‌کشد. این رسم غلطی است و باید آن را کنار گذاشت. حالا که ماه رمضان نزدیک است و خیلی‌ها هم افطاری می‌دهند، من پیشنهاد می‌کنم که افطاری را مختصر درست کنید و در مسجد به تعداد بیشتری افطاری بدهید. تا مردم هم از مسجد خاطره خوشی داشته باشند. الآن فقط مجالس عزا در مساجد برگزار می‌شود.

این که به این روز می‌گویند روز مادر، مسجد هم مادر است. مادر باید به بچه هایش شیر بدهد. باید به بچه هایش (کشورهای اسلامی) شهامت بدهد. حالا اینکه نمی‌دهد با آن کاری نداریم. ولی مسجد باید به مردم روحیه بدهد.

و اما زن وشوهری امام علی(ع) و حضرت فاطمه(س): متأسفانه آمار طلاق بالا است. و ریشه بسیاری از اختلاف، توقعات است. بسیاری از اختلافات از فقر و توقع ناشی می‌شوند. در خانه فاطمه(ص) ناداری و فقر به اوج خود رسیده بود. ماه عسل علی(ع) و فاطمه(س)، امام علی(ع) در جنگ بود. زندگی در اوج زهد و سادگی و عبادت بود. اما فاطمه(س) فرمود: یا علی(ع)! یکبار هم در عمرم تو را ناراحت نکردم، علی(ع) هم متقابلا این جمله را فرمود: به به! می‌شود کوتاه آمد. زندگی را به خاطر چادر و کفش و… تنگ نکنید. انسان نباید خود را فدای این امور کند.

به قدری اینها همدیگر را دوست داشتند که امیرالمؤمنین علی(ع) فرمودند: وقتی به خانه می‌آیم با نگاه به زهرا(س) تمام غصه هایم برطرف می‌شود. مرد به خانه می‌آید و مشکلاتش را با خود می‌آورد زن هم همینطور! و باعث اختلاف می‌شود. حدیث داریم: زن و شوهری که به هم نیش بزنند نماز هیچکدام مقبول نیست. حدیث داریم: از دنیای شما سه چیز را دوست دارم: تلاوت کتاب خدا، انفاق و کمک به محرومین و نگاه کردن در صورت رسول خدا.

به قدری این دو همدیگر را دوست داشتند که حضرت زهرا(س) وصیت نمود که از روی پیراهن، مرا غسل بده! (تا بازوی متورمش را نبیند) اینکه فرمود: تشییع جنازه نیایند، برای تو دهنی زدن به کسانی بود که او را به شهادت رسانده بودند.

حضرت امیر(ع) خیلی مقاوم بود. فرمود: «فَصَبَرْتُ وَ فِی الْعَیْنِ قَذًى» (نهج‌البلاغه/خطبه 3) صبر کردم در حالی که تیغ در چشمم است. و مثل کسی که استخوان در گلویش مانده است. شوخی نمی‌کند. مبالغه هم نمی‌کند. اما در مورد حضرت زهرا(س) فرمود: نمی‌توانم صبر کنم. و داد کشید.

و اما رابطه شما (معلمین بهزیستی) با حضرت زهرا(س): یک زنی بود کند ذهن، از حضرت زهرا(س) سؤالی کرد و حضرت جواب دادند. گفت: نفهمیدم. یکبار دیگر حضرت جواب دادند. باز گفت: نمی‌فهمم! حضرت تا ده بار دیگر جواب دادند. زن خجل شد. حضرت فرمود: خجالت نکش، من هر بار که گفتم اجری برایم نوشته می‌شود. غصه نخور. این هم فاطمه زهرا(س) و آموزش زنهای استثنایی. کار سختی است اما اجرش زیاد است.

فاطمه زهرا(س) عبادت را به فرزندان خود آموزش می‌دادند. خدا رحمت کند آیت الله شهید شاه آبادی را. وقتی می‌خواست در خانه نماز بخواند، سجاده‌های بچه‌ها را هم پهن می‌کرد. بعد هم بچه‌ها می‌آمدند و به پدر اقتدا می‌کردند. وقتی هم وارد خانه می‌شد و یکی از بچه‌ها را در نماز می‌دید به او اقتدا می‌نمود! این خانه، خانه اسلامی است. گاهی اوقات نباید باعث خجالت همسر شد. به طور مثال: غذایش شور شد. شوهر نباید او را سرزنش کند. حاج شیخ عبدالکریم حائری مؤسس حوزه علمیه قم بودند. به مرحوم آیت الله العظمی گلپایگانی پولی دادند و فرمودند: این پول را به شخصی بدهید تا برای فلان مرحوم نماز قضا بخواند. ایشان نیز آنرا گرفتند و به آدم محترمی دادند و گفتند: مثلا یک سال نماز بخوان و یک ماه روزه بگیر. آیت الله گلپایگانی می‌گفت: یکروز از جایی می‌رفتم. دیدم همان شخصی که به او پول داده بودم تا نماز بخواند و روزه بگیرد در حال سیگار کشیدن است! من هم چیزی به او نگفتم. بعد در یک مسیری مرا دید و سلام کرد و گفت: سی روز روزه را گرفتم و امروز آخرین روز آن است! اگر ما بودیم یقه‌اش را می‌گرفتیم. ولی آیت الله العظمی گلپایگانی (ره) این کار را نکردند. ایشان می‌گفتند: به او هیچ نگفتم. و یک سال نماز قضا برای آن مرحوم خواندم و یک ماه روزه گرفتم! ولی به او نگفتم که: برو نامرد! من دیدم که سیگار می‌کشیدی تا شرمنده شود. اینها تربیت شدگان اسلامند. یک مرجع تقلید یک سال برای مرده نماز می‌خواند چون واسطه نامرد بوده است.

از چیزهایی که باید بگویم این است که: خدا فاطمه(س) را با نماز گره زده است. فرموده: بعد از نماز، بهترین تعقیبات، تسبیحات حضرت فاطمه(س) است: 34 بار «اللَّهُ أَکْبَرُ»، 33 بار «الْحَمْدُ لِلَّهِ» و 33 بار «سُبْحَانَ اللَّهِ». و حدیث داریم که: هیچ عبادتی بهتر از این کار نیست. و نیز: ثواب این کار از خواندن 1000 رکعت نماز مستحبی بیشتر است. آخرین مطلب اینکه: امامان ما(ع) فرمودند: همانطورکه ما به بچه هایمان می‌گوییم قرآن حفظ کنند، می‌گوییم: خطبه‌های حضرت فاطمه زهرا(س) را نیز حفظ نمایند.